حقیقت بزرگ
عبدالله بن جعفر بن ابی طالب می گوید: نزد معاویه بودم. امام حسن و حسین علیه السلام و تعداد افراد دیگری نیز با ما بودند. معاویه به من گفت: چقدر حسن و حسین علیه السلام را بزرگ می شماری؟ و حال آن که نه خود آنها بهتر از تو هستند و نه بهتر از پدر تو؟و اگر نه این بود که فاطمه علیهاالسلام دختر رسول خداست، می گفتم که مادر تو اسماء بنت عمیس هم مادون او نیست.
در جواب او گفتم: بخدا آگاهی تو نسبت به آنها و پدر و مادر آنها کم است. بخدا قسم این دو بهتراند از من و پدر آنها بهتر است از پدر من و مادر آنها بهتر از مادر من.
ای معاویه تو غافل هستی از آنچه که من از رسول خدا درباره آنها شنیده ام. معاویه گفت: آنچه را که شنیده ای روایت کن. هر چند که گفته های تو بزرگ تر از کوههای احد و حرا باشد. اکنون که خدا او را کشته و جمعیت شما را متفرق ساخته و امر خلافت به اهلش رسیده است. ما باکی از آنچه بگوئی نداریم و هر چند که فضایل بسیاری از او را بیان کنی. صحبت های تو به ما زیانی نمی رساند.
گفتم: شنیدم از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هنگامی که این آیه مبارک را تفسیر کرد که: و ما جعلنا الرویا التی اریناک الا فتنه للناس و الشجره الملعونه فی القرآن همانا دیدم دوازده تن از پیشوایان گمراهی را که بر منبر من بالا می روند و فرود می آیند و امت مرا به سیر قهقهرایی می برند.
همانا فرزندان ابی العاص زمانی که تعدادشان به پانزده تن رسید، کتاب خدا را مورد تجاوز و تحریف قرار می دهند و بندگان خدا را، بردگان خود قرار می دهند و مال خدا را ثروت شخصی می پندارند.
ای معاویه همانا از رسول خدا شنیدم که در جمع مردم فرمود: «من کنت مولا فعلی مولاه...»
هنگامی که من از دنیا رفتم، علی علیه السلام به شما اولی است از خود شما و زمانی که علی علیه السلام از دنیا رفت، پسرم حسن علیه السلام اولی به مومنین است از خود و زمانی که حسن علیه السلام از دنیا رفت، پسرم حسین علیه السلام اولی به مؤمنین است از خود آنها.
پس از این سخنان، معاویه گفت: ای فرزند جعفر سخن بزرگ گفتی و چناچه آنچه گفتی به حق باشد، بطور تحقیق امت محمد صلی الله و علیه و آله و سلم از مهاجر و انصار جز شما اهل بیت و دوستان و یاران شما، هلاک شده اند!!
گفتم: به خدا قسم آنچه گفتم، به حق و مطابق واقع گفتم و آن را از رسول خدا شنیده ام.
الغدیر:ج2،ص65، داستانهایی از زندگی ائمه معصومین
برچسب:
نویسنده: محمد
تاريخ: دوشنبه
22 مهر
1392 ساعت: 11:09